ویکتور هوگو

آخرین پست..

محمد و خانوم معلم — Fri, 17 Jun 2011 06:09:51 GMT

بسم الله الرحمن الرحیم

انا لله

دوست داشتم این وبلاگمو تا آخر عمرم داشته باشم البته باید بگم که مهم وبلاگ نیست مهم به عنوان انسانی رنگی از زندگیمه که اینجا ازم به یادگار مونده شایدم روزی به فرزندی که ندارم تحویلش میدادم تا که لحظه های ساخته شدنش در این دنیا رو اینجا ثبت کنه

تصمیم گرفتم دیگه بعد این پستی در این وبلاگ نذارم و در واقع این آخرینش باشه که دلایل شخصی خودمو دارم.

این وبلاگ همسر بزرگوارم هست.

در این مدتی که این وبلاگو داشتم با بزرگوارانی آشنا شدم که دوستی باهاشون واقعا نعمت بزرگیه و خداوند رو برای این نعمتش شکر میکنم.

هممون رو به خدای بزرگ میسپارم.

یا علی

و انا الیه راجعون

انسان ها..

محمد و خانوم معلم — Fri, 17 Jun 2011 05:47:22 GMT

از کتاب "شناخت انسان درتصعید حیات تکاملی" به تالیف "علامه محمد تقی جعفری" :

« از این رو، به بنی اسرائیل مقرر داشتیم: حقیقت این است که اگر کسی، یک انسان را بدون عنوان قصاص با ایجاد فساد در روی زمین بکشد، مانند این است که همه ی انسان ها را کشته، و اگر کسی را احیاء کند، مانند این است که همه ی انسان ها را احیاء کرده است. » (سوره ی مائده/ آیه ی 32)

البته همه می دانیم که: مقصود از بنی اسرائیل در این آیه ی مبارکه، نژاد خاصی نیست، بلکه ارتکاب حسد و کبر و قتل نفس، تنها وجود بعضی از آنان را فرا گرفته بود و خداوند متعال برای ریشه کن کردن صفت پلیدی «قابلـ»ی که در میان افرادی از قوم بنی اسرائیل نیز بوجود آمده بود، قانون مزبور را بیان فرموده است.

بنابراین به اصطلاح فقهی، قانون در آیه ی شریفه «منصوص العله» است؛ به این بیان که: چون پلیدی در درون انسان به درجه ای می رسد که با کشتن یک انسان به مقام شامخ ربوبی اهانت می نماید، و اهانت به خالق کل هستی، در حقیقت اهانت به کل هستی است که انسان با عظمت ترین و با ارزش ترین اجزاء آن است، پس قتل یک انسان با ملاکی که بیان شد، مانند قتل همه ی انسان ها، و احیاء یک انسان مانند احیاء همه ی انسان هاست؛ این است انگیزه ی حقیقی احترام ذات انسان برای انسان مسلمانی که اسلام را به صورت همه جانبه و عمیق درک کرده است.

اگر از این انگیزه صرف نظر کنیم، هیچ اصل و قانون و آرمانی باقی نخواهد ماند که خصومت ناتوانان را با اقویا، مردم محروم از علم و معرفت را با دانایان و خردمندان، و اشرار را با اخیار به صورت کامل ریشه کن بسازد، زیرا تقسیم مردم به سه صنف مزبور –همانگونه که از امیرالمومنین(ع) نقل شده – در متن حیات طبیعی یک تقسیم ضروری و اجتناب ناپذیر است و از انقسام مردم به سه صنف مزبور است که تاریخ بشری بدون خجلت قابل مطالعه نیست. تنها راه منطقی ریشه کردن خصومت میان دو صنف یکم و دوم (ناتوانان و اقویا ، نا آگاهان و دانایان)، قابل درک ساختن احترام ذات انسان ها با انگیزگی مزبور است. مادامی که عامل مافوق طبیعت را در باره ی انسان به حساب نیاوریم، خصومت میان آن اصناف هم چنان پایدار خواهد بود، اگرچه ممکن است اشکال آن مختلف و گوناگون بوده باشد. اما در خصوص دو صنف اخیار و اشرار، با نظر به مجموع اصول و قوانین اسلامی، به هر نحو ممکن باید به وسیله ی تعلیم و تربیت و از جمله تشویق و تهدید، در اصلاح روحی اشرار کوشید و در صورتی که قابل اصلاح نبوده و دست از تباهی ها بر ندارند، دفع شر آنان از مردم جامعه ضروری است و باید با اصول و قوانین عادلانه ی همه جانبه با آن ها رفتار شود.

هدف زندگی

محمد و خانوم معلم — Sun, 12 Jun 2011 12:42:23 GMT

بسم الله الرحمن الرحیم

سلام

از کتاب "فلسفه و هدف زندگی" به نوشته ی "علامه محمد تقی جعفری" :

«عبادت هدف زندگی انسانی است» چه معنا می دهد؟

در گذشته اشاره کردیم که تعریف مفهوم عبادت و منحصر ساختن آن در اعمال و حرکات مخصوصی که از روی عادت و یا انگیزه های ناچیز صورت می گیرد، آن چنان نابجا و غلط است که تعریف انسان و منحصر ساختن عظمت و امکانات او در نشستن چند لحظه ای و بازی کردن با انگشتر و یا تسبیحش، یا گذاشتن یک صفحه کاغذ سفید روی میز و خط کشی های کج و راست بدون هدف روی آن.

اگر مردم می دانستند معنای عبادت چیست، گمان نمی رود کسی پیدا می شد که خود را عابد نداند، یا کسی خود را برکنار از دامان پیشگاه ربوبی تلقی کند.

برای توضیح این معنا می گوییم ، همین مقدار کسی آگاهی پیدا کند که:

1- دستگاه طبیعت برای او گهواره ای است که وی را به حرکت در می آورد و شیرش می دهد تا بزرگ شود.

2- آن گاه همین دستگاه طبیعت، دبستان و دبیرستان و دانشگاه و آزمایشگاهی است که گنج های نهفته ی روانی او را به منصه ی ظهور می رساند و قابل بهره برداری می سازد.

3- از جنبه ی گهواره ای طبیعت گرفته تا جنبه ی عالیترین آزمایشگاهی آن، همه و همه اجزاء معبد بزرگی هستند. پس از توجیه این حقایق سه گانه، او با یک آگاهی – آری فقط با یک آگاهی – به این که در جهان هستی در مسیر «انا لله و انا الیه راجعون» در حرکت است، عبادت را شروع می کند و پایانش لقاءالله (دیدار با خدا) خواهد بود.

این که گفتیم پایانش دیدار خداست، به آن معنا نیست که این غایت و هدف پس از جدایی روح از بدن یا در روز رستاخیز صورت خواهد گرفت، بلکه از اولین لحظه ی شروع عبادت، غایت و هدف مزبور تدریجا به سراغ او خواهد آمد.

این عبادت ، کمیت و کیفیت مخصوصی ندارد؛ از بیل زدن زراعت روستا بچه ای در مزرعه ی خود گرفته تا چشم پوشی از میلیاردها ثروت در راه خدمت به انسان ها که نهال های باغ خداوندی هستند، از مطالعه ی یک سطر دانش برای رسیدن به واقعیات گرفته تا جهان بینی کلی، از جارو کردن کارگاه برای معیشت و کار کارگر و مدیریت صحیح کارفرما، همه و همه با شرط فوق عبادت معبودی یگانه است.

اما حرکات و اذکار و سایر عبادت های مقرره، برای به خود آوردن جدی انسان ها است تا لحظاتی چند رو در روی خود قرار گیرند و تدریجا روان را صیقلی کنند و جمال الهی را در آن ببینند و به کمال گرایند.»

همچنین در رابطه با این موضوع علامه جعفری در کتاب "شناخت انسان در تصعید حیات تکاملی" اینطور بیان فرموده:

«امیرالمومنین قانون کلی هدف شناسی را اینگونه بیان فرموده است:

"اگر ندانسته ای از کجا آمده ای، نخواهی فهمید به کجا خواهی رفت؟"

این است قانون منحصر شناخت هدف حیات. اگر کسی از این قانون صرف نظر کند، یعنی: اطلاعی از مبدا وجود خود نداشته باشد، محال است هدف و مسیر وجود خود را بداند. دلیل این تلازم (عدم شناخت هدف به جهت عدم شناخت مبدا وجود) روشن است، زیرا اگر شناخت و اعتراف به مبدا وجود آدمی (خدا) نادیده گرفته شود، انسان جز مانند یک حرف نیست که در میان هزاران حروف و سطرهای کتاب نوشته شده و هیچ اطلاعی حتی از حروف پیش و پس خود ندارد.»

قانون

محمد و خانوم معلم — Sun, 05 Jun 2011 07:50:44 GMT

بسم الله الرحمن الرحیم

خیلی زیباست و البته ضروریه که حتی شخصیت خودمونو در چارچوب قانون قرار بدیم.

قانون

خیلی زیباست واقعا مفهوم زیباییه فرض کنید در این دنیا پدیده ای به نام قانون وجود نداشت و شما ماموری از جانب خدای بزرگ بودید با قدرت کافی برای آفریدن پدیده ای به نام قانون

...................

دقت کنید راجبش فکر کنید در کجای درونتون احساسش میکنید؟ ترکیبش با مفاهیم دیگه در درونتون چه دریافت و حاصلی رو برای شما داره؟ احساسش میکنید؟ خیلی زیباست....

عموما وقتی حرف از قانون زده میشه بیشتر مقرارت اجتماعی به ذهن انسان میرسه چارچوبی که باید در اجتماع پایبندش بود. ولی اینجا منظور من قانونیه که باید بر شخصیت حکمفرما بشه.

حالا فرض کنید وجود شما با نیروها و استعدادهایی که دارید جامعه ای پیش روی شما باشه که شما تا حد توانتون مسئولیت مدیریتش رو به عهده دارید.

جاییکه قانون نباشه هرج و مرج خواهد بود اگر برای وجود خودتون قانونی نداشته باشید شما کلا شخصیتتون به نوعی دچار و درگیر هرج و مرج خواهد بود.

قانون رو بر وجودتون حکمفرما کنید نیروی فکرتون رو کنترل کنید خواسته های نفستون...

حالا این سوال که چه قانونی رو پایبندش باشیم؟

مثلا اینکه من این قانون رو در وجودم حکمفرما کنم که سعی کنم در مورد هیچ چیزی فکر نکنم! این قانون درست نیست چون برخواسته از حقیقت نیست.

قانونی که برخواسته از حقیقت باشه حق هست و برای شما ضروری هست و وجود شمارو شکوفا خواهد کرد.

مثلا در موقع حرف زدن یکی از قوانین ، این موضوع رو تعیین کنیم که به اصطلاح طوطی وار و بدون درک و فهم کافی حرف نزنیم و کلا سخن دیگران رو بدون علم کافی تکرار نکنیم. این قانون برگرفته از حقیقت هست و در کل قوانین برخواسته از حقیقت خود حقیقت رو برای ما قابل درک و دریافت و مشاهده خواهد کرد. که در این صورت تازه روح شما شروع به نفس کشیدن خواهد کرد.

حالا ما با تمام توانایی های خودمون آشنا نیستیم با تمام ظرفیت ها ما بر تمام کائنات مسلط نیستیم ما بر تاریخ انسان مسلط نیستیم ما به قوای ذهنی و روانی انسان مسلط نیستیم

ما ناقصیم

خداوند بزرگ با تسلط بر همه ی موجودیت انسان و جهان هستی، تاریخ، اجتماع، گذشته، آینده... برامون قوانین تعیین میکنه که در کل همان دین الهی است

که بهترین و کامل ترین قوانین برای ما هست که میتونه استعدادهای ما رو شکوفا کنه و ما رو به کمال برسونه...

همچنین دین الهی هدف زندگی رو برامون مشخص میکنه و با تعیین قوانین ما رو به طرف این هدف راهنمایی میکنه...

شمارو به خدای بزرگ میسپارم.

الله

محمد و خانوم معلم — Fri, 27 May 2011 08:30:38 GMT

نظریه فلسفی کیهان شناسان معاصر نقد نظریه هاوکینگ"فلسفه مرده است"

الله

محمد و خانوم معلم — Sat, 21 May 2011 06:24:36 GMT

بسم الله الرحمن الرحیم

بنا به خواسته ی آقای دانشیار عزیز پست قبلی رو اختصاص دادم به مطالبی که در وبلاگشون ثبت کردند که البته من از علم فیزیک تخصصی ندارم و اگر شما سوالی داشتید میتونید به وبلاگ ایشون مراجعه کنید و سوالاتتون رو بپرسید. در ادامه نظر خودمو در مورد ادعای آقای هاوکینگ بیان میکنم.

در مورد ادعای آقای استفان هاوکینگ به این شرح:

"مغز انسان به منزله کامپیوتری است که با یک خطا ناگهان متوقف می شود و شروع به تخریب می کند پس نباید پس از انهدام مغز انتظار داشت که انسان بتواند به زندگی ادامه دهد و فقط زندگی پس از مرگ برای افرادی مفهوم دارد که از مرگ می ترسند."

میشود خیلی واضح تناقض را در این جملات مشاهده کرد.

فرض کنیم این سخنان درست باشند. یعنی فرض کنیم آقای هاوکینگ یک مطلب صد در صد علمی را بیان کرده باشند یعنی این مطلب گزاره ای کاملا علمی باشد کاملا منطقی و طبق اسناد علمی که خالقش یک ذهن کامپیوتری مانند باشد.

حالا به بررسی این چند جمله بپردازیم:

آقای هاوکینگ در ابتدا موجودیت انسان رو به مغز ربط داده یعنی انسان ها مطلقا چیزی به نام روح و روان ندارند.

و در ادامه در این گزاره ی علمی برای توجیه چرای اعتقاد انسان ها به زندگی پس از مرگ به پدیده ی روانیه ترس تکیه کرده اند!

یعنی اینطور ادعا کرده اند که انسان ها به زندگی پس از مرگ اعتقاد دارند چرا؟ چون میترسند!

باید پرسید آقای هاوکینگ این احساس ترس که شما در این گزاره ی علمیتون برای اثبات سخنتون بهش تکیه کردید از کجا آمد؟! مگر شما به روان اعتقاد دارید که در ادامه به پدیده ی روانیه ترس هم معتقد باشید؟!

-----------------------------------------

اگر فرض کنیم که مغز انسان به مانند کامپیوتر باشه به نظر میرسه روندی که اینگونه ذهنی در مسیر علم خواهد پیمود مانند پله هایی خواهد بود که از پایین شروع خواهد شد و تا بالا بنا به کشش این ذهن و ظرفیت این بعد علمی ، امتداد خواهد یافت.
یعنی این علم از نقطه ای که برایش ابتدا خواهد بود شروع میشود و این مغز مراحل علمی را مانند نردبانی یکی پس از دیگری طی خواهد کرد.
مثلا فرض کنیم 2+2 مساوی چهار 4+4 مساوی هشت و به مانند این ، فرمول های علمی یکی پس از دیگری اثبات خواهند شد.
یعنی در این روش ما حق نداریم از بعدی بالاتر به قضیه نگاه کنیم یعنی اگر ذهن ما فقط بصورت کامپیوتری شروع به محاسبه و تکاپو کنه نمیتونه از بعدی بالاتر مسئله ای رو مطرح کنه که هنوز نتوانسته اثباتش کنه!
اگر ذهن به مانند کامپیوتری عمل کنه چطور نظریه ای رو مطرح میکنه که نتوانسته اثباتش کنه؟! اگر آقای هاوکینگ مسائلی رو مطرح کرده که هنوز نتوانسته اثباتشون کنه چطور آن مسائل به ذهن کامپیوتر مانندشان رسیده؟ ذهن ایشان این فاصله را چطور طی کرده؟
مولوی:
می‌رود بی بانگ و بی تکرارها.....................تحتها الانهار تا گلزارها
ای خدا جان را تو بنما آن مقام .............. کاندرو بی‌حرف می‌روید کلام
تا که سازد جان پاک از سر قدم ........... سوی عرصهٔ دور و پنهای عدم
عرصه‌ای بس با گشاد و با فضا ............. وین خیال و هست یابد زو نوا

مطالبی از وبلاگ آقای دانشیار..

محمد و خانوم معلم — Sat, 21 May 2011 06:07:22 GMT

آقای هاوکینگ آیا انسان واقعا یک رایانه ای بیش نیست؟- لاله اسلامه راد

دیدگاه فلسفی کیهانشناسان معاصر(زندگی پس از مرگ)-نقد نظریه ی هاوکینگ

آیا حیات پس از مرگ وجود دارد؟-دکتر جفری لانگ

در ادامه ی بحث پست قبلی..

محمد و خانوم معلم — Sat, 21 May 2011 06:03:00 GMT

بسم الله الرحمن الرحیم

سلام

اول اینکه من به هیچ رنگ و به هیچ مکتبی جز اسلام معتقد نیستم و سعی میکنم طرفدار حق باشم. سبز آبی قرمز.. اینکه به اصطلاح عینکی پیش ساخته به دیدگان عقلمون بزنیم و اتفاقات و رویدادهارو با واسطه ی این عینک مشاهده کنیم و قضاوت و تصمیم گیری کنیم درست نیست. من سعی میکنم طرف حق باشم نه آبی نه سبز نه رنگ دیگری..و مطمئن باشید من حتی در بکار بردن کلمات سعی میکنم دقت داشته باشم که سخن غیر حقیقی بیان نکنم که زیر مسئولیتش نباشم که باید برای همه ی گفتارو اعمال و رفتار.. در پیشگاه خدای بزرگ جوابگو باشیم که من حتی ذره ای نمیخوام در پیشگاه خدای بزرگ شرمسار و بی جواب باشم پس حرفایی که زدم نه از روی گمان بود و نه از روی حدس بلکه از روی یقین

به نظر میرسه شما نهایت منبع اطلاعاتتون همین ظواهر جریان ها باشه که حتی نتونستید حقیقتی رو که نشون میده مشاهده کنید.

قدرت در دست کسانی هست که ادعای برقرار کردن عدالت دارند عدالتی که خودشون معرفی میکنند و خودشون اجرا میکنند و تا جاییکه اطلاع دارم حتی دروغ گفتن رو برای بقا حکومت تایید کرده اند که این مطلقا ضد حکومت حضرت علی (ع) است که شما ادعای اسلامی بودنش رو میکنید.

ببینید درد کجاست: ما باید سعی کنیم در همه حال طرفدار حق باشیم. ولی حق کجاست؟ آیا جایی ثبت شده چیه؟ ما از کجا پیداش کنیم..؟ علامه جعفری در این مورد مثالی زده که سعی میکنم تا جاییکه متوجه شدم و درک کردم مضمونش رو براتون بیان کنم:

این قانون رو مثال میزنه که هر دایره ای فقط و فقط یک نقطه بعنوان مرکز داره فقط یک نقطه

یعنی از بین تمام نقاطی که در درون و بیرون یک دایره میشه فرض کرد فقط و فقط یک نقطه از بین تمام این نقاط وجود داره که مرکز دایره هست و تمام. در مورد حق هم همینطور هست که در هر شرایطی حق مطلق هست و نسبی نیست همانطور که هر دایره ای فقط یک نقطه بعنوان مرکز دارد.

شما ادعا دارید این حکومت اسلامیه ولی اسلامی نیست که هیچ حکومتی بجز حکومت فرزند رسول الله نمیتونه واقعا این ادعارو داشته باشه و من اینو قبول میکنم اما توجه داشته باشیم ما از بین کارهایی که ازمون سر میزنه در مورد کارهایی که در موردشون تا حد قابل قبولی اختیار داریم کاملا مسئولیم پس کاری که از روی اختیار صورت میگیره باید مورد بررسی و مواخذه قرار بگیره

این حکومت به عمد دروغ رو تایید میکنه سرانش دروغ میگن قتل و جنایت رو تایید میکنند در اینها اختیاری نیست؟! زمانی میشد در مورد این مسائل نرمی نشان داد که اختیار و عمدی در کار نباشه ولی متاسفانه اینچنین نیست.

طبق آیه ای که قبلا هم توضیح دادم که اگر کسی انسان بی گناهی رو به قتل برسونه مثل این میمونه که تمام انسان هارو کشته..

شما بیشتر از قرآن میدونید؟! این حکومت بنا به حکم قرآن تمام انسان هارو کشته مراقب باشید در کدام جبهه قرار گرفتید.

علامه جعفری این مثال رو یعنی کشتن انسان بی گناه رو در مورد ضربه زدن به شخصیت هم بکار برده یعنی اینکه اگر شخصیتی رو خرد کنید به ناحق ضربه ای جبران ناپذیر بهش وارد کنید و مسیر زندگیش رو تغییر بدید شما قاتل هستید ما در مورد انسان اصلا ذره ای شوخی نداریم که شما راحت در مورد خانومهایی که برای نان به فروختن جسمشون تن در میدن حرف زدید باور کنید دارید اشتباه قدم بر میدارید شما اصلا اول باید حد خودتونو بدونید و در مورد انسان ها اینطور راحت حرف نزنید.

در مورد دخترانی که با آبرو کار میکنن متذکر شدید که به شما میگم که عدالت باید برای همه ی عزیزان برقرار باشه که اینقدر در این مملکت ثروت هست که فقر و بیکاری کلا برچیده بشه که انشالله روزی برسه که شما فقط عده ای از عزیزان که با آبرو کار میکنند رو برای من مثال نزنید و توکل به خدا این برای همه ی عزیزان امکان پذیر باشه.

و بالاخره اینکه اسلام بخاطر حقانیتش در ایران جای گرفت نه بخاطر این حکومت! که مدعی برپا نگه داشتن اسلام باشه این حکومت نبود ولی در کل در ایران اسلام زنده بود

شما هم مخلوق خداوند هستید نه بیشتر منظورم اینه که نعوذ بالله خداوند نیستید امر به معروف نهی از منکر کنید ولی تحکم نکنید از ابزار قدرت استفاده کنید ولی طبق قانون خداوند نه فراتر و نه برای ارضاء خودخواهی

شمارو به خدای بزرگ میسپارم.

....

محمد و خانوم معلم — Sat, 07 May 2011 20:01:09 GMT

بسم الله الرحمن الرحیم

{این پست از طرف محمد اینجا ثبت میشه.}

این پستم رو اختصاص میدم به جواب یک کامنت.

اول متن کامنتی رو که برای من ارسال کردند اینجا میذارم:

«سلام بر محمد عزیزم

منظورت از اینکه گفتی حکومت قاتل است ... قاتل چه کسانی ؟؟ کسانی که روز عاشورا را با کف و سوت عید قرار دادند و قران اتش زدند و بر ضد اسلام شعار دادند و سر برهنه به خیابان امدند و خواستار حذف اسلامی بودن نظام شدند ؟؟؟ ایا این طبیعی نیست که هر جای دنیا اشوبی برخاست با ان مقابله شود ؟؟ مخالفین نظام با چه منطقی شروع به مخالفت کردند و عکس امام رحمه الله علیه را به اتش کشیدند ؟؟؟ امید است که متذکر شوید »

سعی میکنم در حد فهم و درک خودم جواب بدم.

اول باید پرسید برداشت شما از عاشورا چیست؟؟؟؟؟

مگر خود آیت الله خمینی نگفتن که این عاشورا و تاسوعا هست که اسلام را زنده نگه داشته؟!

پس چه شد؟

در نظر شما عاشورا یعنی فقط گریه کردن و به سینه زدن؟!

مگر حرکت امام حسین(ع) بر ضد باطل نبود؟

چطور میشود جایی که به نفع شما هست ، وقتی شور عاشورایی توده ی ملت رو به حرکت و اقدام علیه باطل تحریک میکنه به حق یادش میکنید ، ولی وقتی این جریان بر علیه شما باشه با عنوان هتک حرکت یاد میکنید؟

خوابیدید؟؟؟؟؟؟؟؟ یا خودتونو زدید به خواب؟؟؟

مثل شما مثل کسانی هست که در جنگ صفین در لشکریان حضرت علی(ع) بودند و وقتی سربازان معاویه صفحات قرآن رو سر نیزه ها قرار دادند شمشیرهایشان را به طرف خود حضرت علی(ع) برگرداندند!

عکس آیت الله خمینی رو آتش زدند؟ باشه آتش بزنن!

چه میشود؟!

جرم است؟

کدام آیه ی قرآن؟

عدالت حضرت علی(ع)؟

کجا؟

آتش بزنن!

جوابش قتل است؟؟؟؟؟؟

مگر در قرآن آیه ای با این مضمون نداریم که هر کس یک نفر را به ناحق کشت مثل این می ماند که تمام انسانها را کشته ؟

شما اصلا از کجا میدونید چه کسانی این کار رو مرتکب شدند؟

زمانی میتونید بگید که مخالفین شما در جامعه اتهاماتی که علیه شون مطرح میشه رو مرتکب شدند که بهشون اجازه داده بشه حرف بزنن و عدالت حکمفرما بشه و در نهایت حقیقت معلوم بشه. یک طرفه نشستید نعوذبالله بر مسند خدایی؟

شما خدا هستید؟؟؟

حد خودتونو نگه دارید

شما انسان هستید

ضعیف هستید

نسبت به خیلی چیزا جهل دارید

شما در مورد جان انسان ها تصمیم میگیرید؟

شما آفریدید؟

لولیدن در متن این حکومت خوردن و خوابیدن در این حکومت میتونه خیلی به نظر انسان شیرین بیاد.

اسلام در این مملکت هست؟

کدام اسلام؟

الان احتمالا شما که نشستید و مشغول خواندن این نوشته ها هستید دختری بانویی زنی از مملکت ما شاید چند خانه آن طرف تر با نفرت با اشک در چشماش بدنش رو در اختیار غریبه ای قرار داده برای چه؟

برای لذت؟

نه

برای نان!

اسلام برای ساختن آمده نه برای ویران کردن

از نام اسلام استفاده میکنن هزاران هزار قتل و جنایت مرتکب میشوند بعد از اسلام حرف میزنند

دردناک نیست؟

حضرت علی(ع) با آن عدالتش با آن عظمتش در نهج البلاغه سخنانی با این مضمون خطاب به مردمش داره که: از من تعریف نکنید با من مثل جباران روزگار برخورد نکنید از من انتقاد کنید در اداره ی مملکت کمکم باشید..

شما از کدام اسلام حرف میزنید؟

والله به خدا ذره ای به اصطلاح شوخی نداریم. نمیدانید؟ بروید تحقیق کنید. اگر ندانسته و با اختیار حرف بزنید و عمل کنید باز هم مسئولید چون تا حد کافی توانایی دارید عقل دارید میتونید تحقیق کنید پرس و جو کنید تعجب میکنم اینطور روز قیامت رو ساده و سرسری گرفتید..چیکار خواهید کرد؟ از خدا خجالت نمیکشید؟

تعجب میکنم گفتید:

«ایا این طبیعی نیست که هر جای دنیا اشوبی برخاست با ان مقابله شود ؟؟»

اگر حکومت ما اسلامی هست پس چرا روش حکومت های دیگر را الگو قرار میدهید؟ چطور شد؟ جایی که به ضرر میشه روند طبیعی رو در نظر میگیرید؟!

یا علی

زیر 24 سال یادشون نمیاد

محمد و خانوم معلم — Tue, 03 May 2011 17:30:15 GMT

دوستان سلام(از طرف خانوم معلم)

یاد و خاطرات کودکی همیشه و همیشه همراهمونه

امروز دلم هوای دوران خوش کودکی رو کرده بود!

تو کوچه پس کوچه ها قدم میزدم که صدای بازی بچه ها توجهمو جلب کرد!

دخترکی رو دیدم که منو برد به دوران کودکی خودم !

دورانی که مقدس بود !

خیلی مقدس !

خیلی قشنگ و رویایی !

از وبلاگ یکی از دوستان متن زیر رو کپی کردم !

برای دوستان دهه 60 تا 65 !

من با خوندنش اشک تو چشمام حلقه بست !

با تمام وجودم دوران شیرین کودکیم مثل فیلمی از جلوی چشمام رد شد !

اگر تمایل داشتید برای دقایقی فارغ از هر گونه دنیای بزرگی و کار و زندگی

و مشغله ، در ادامه مطالب گذری داشته باشید به ایام زیبای زندگیتون !

یاعلی / الله

شما یادتون نمیاد، اون موقعها مچ دستمون رو گاز می گرفتیم، بعد با خودکار بیک روی جای گازمون ساعت می کشیدیم .. مامانمون هم واسه دلخوشیمون ازمون می پرسید ساعت چنده، ذوق مرگ می شدیم

شما یادتون نمیاد، وقتی سر کلاس حوصله درس رو نداشتیم، الکی مداد رو بهانه میکردیم بلند میشدیم میرفتیم گوشه کلاس دم سطل آشغال که بتراشیم

شما یادتون نمیاد، یک مدت مد شده بود دخترا از اون چکمه لاستیکی صورتیا می پوشیدن که دورش پشمالوهای سفید داره !

شما یادتون نمیاد، تیتراژ شروع برنامه کودک: اون بچه هه که دستشو میذاشت پشتش و ناراحت بود و هی راه میرفت، یه دفعه پرده کنار میرفت و مینوشت برنامه کودک و نوجوان با آهنگ وگ وگ وَََََگ، وگ وگ وَََََگ، وگ وگ وگ وگ، وگ…

شما یادتون نمیاد که کانال های تلویزیون دو تا بیشتر نبود، کانال یک و کانال دو

شما یادتون نمیاد، دوست داشتیم مبصر صف بشیم تا پای بچه ها رو سر صف جفت کنیم…
شما یادتون نمیاد، عیدا میرفتیم خرید عید، میگفتن کدوم کفشو میخوای چه ذوقی میکردیم که قراره کفشمونو انتخاب کنیم))) کفش تق تقی هم فقط واسه عیدا بود

شما یادتون نمیاد: خانوم اجازهههههههه سعیدی جیش کرددددددد

شما یادتون نمیاد، مقنعه چونه دار میکردن سر کوچولومون که هی کلمون بِخاره، بعد پشتشم کش داشت که چونش نچرخه بیاد رو گوشمون ))

شما یادتون نمیاد، بچه که بودیم وقتی میبردنمون پارک، میرفتیم مثل مظلوما می چسبیدیم به میله ی کنار تاب، همچین ملتمسانه به اونیکه سوار تاب بود نگاه میکردیم، که دلش بسوزه پیاده شه ما سوار شیم، بعدش که نوبت خودمون میشد، دیگه عمرا پیاده می شدیم

شما یادتون نمیاد، پاکن های جوهری که یه طرفش قرمز بود یه طرفش آبی، بعد با طرف آبیش می خواستیم که خودکارو پاک کنیم، همیشه آخرش یا کاغذ رو پاره می کرد یا سیاه و کثیف می شد.

شما یادتون نمیاد، وقتی مشق مینوشتیم پاک کن رو تو دستمون نگه میداشتیم، بعد عرق میکرد، بعد که میخواستیم پاک کنیم چرب و سیاه میشد و جاش میموند، دیگه هر کار میکردیم نمیرفت، آخر سر مجبور میشدیم سر پاک کن آب دهن بمالیم، بعد تا میخواستیم خوشحال بشیم که تمیز شد، میدیدیم دفترمون رو سوراخ کرده

شما یادتون نمیاد: از جلو نظااااااااااااااااام …
شما یادتون نمیاد، اون قدیما هر روزی که ورزش داشتیم با لباس ورزشی می رفتیم مدرسه… احساس پادشاهی می کردیم که ما امروز ورزش داریم، دلتون بسوزه

شما یادتون نمیاد، سر صف پاهامونو ۱۸۰ درجه باز می کردیم تا واسه رفیق فابریکمون جا بگیریم

شما یادتون نمیاد: آن مان نماران، تو تو اسکاچی، آنی مانی کَ. لا. چی

شما یادتون نمیاد، گوشه پایین ورقه های دفتر مشقمون، نقاشی می کشیدیم. بعد تند برگ میزدیم میشد انیمیشن

شما یادتون نمیاد، صفحه چپ دفتر مشق رو بیشتر دوست داشتیم، به خاطر اینکه برگه های سمت راست پشتشون نوشته شده بود، ولی سمت چپی ها نو بود

شما یادتون نمیاد، آرزومون این بود که وقتی از دوستمون می پرسیم درستون کجاست، اونا یه درس از ما عقب تر باشن

شما یادتون نمیاد، برای درس علوم لوبیا لای دستمال سبز میکردیم و میبردیم سر کلاس پز میدادیم

شما یادتون نمیاد، با آب قند اشباع شده و یک نخ، نبات درست میکردیم میبردیم مدرسه

شما یادتون نمیاد، تو راه مدرسه اگه یه قوطی پیدا میکردیم تا خود مدرسه شوتش میکردیم

شما یادتون نمیاد: دفتر پرورشی با اون نقاشی ها و تزئینات خز و خیل :دی

شما یادتون نمیاد، یه زمانی به دوستمون که میرسیدیم دستمون رو دراز میکردیم که مثلا میخوایم دست بدیم، بعد اون واقعا دستش رو دراز میکرد که دست بده، بعد ما یهو بصورت ضربتی دستمون رو پس میکشیدیم و میگفتیم: یه بچه ی این قدی ندیدی؟؟ (قد بچه رو با دست نشون میدادیم) و بعد کرکر میخندیدیم که کنفش کردیم

شما یادتون نمیاد تو دبستان وقتی مشقامونو ننوشته بودیم معلم که میومد بالا سرمون الکی تو کیفمونو می گشتیم میگفتیم خانوم دفترمونو جا گذاشتیم!!

شما یادتون نمیاد افسانه توشی شان رو!!

شما یادتون نمیاد: چی شده ای باغ امید، کارت به اینجا کشید؟؟ دیدم اجاق خاموشه، کتری چایی روشه، تا کبریتو کشیدم، دیگه هیچی ندیدم

شما یادتون نمیاد: شد جمهوری اسلامی به پا، که هم دین دهد هم دنیا به ما، از انقلاب ایران دگر، کاخ ستم گشته زیر و زبر…!!

شما یادتون نمیاد، برگه های امتحانی بزرگی که سر برگشون آبی رنگ بود و بالای صفحه یه “برگه امتحان” گنده نوشته بودن

شما یادتون نمیاد: زندگی منشوری است در حرکت دوار ، منشوری که پرتو پرشکوه خلقت با رنگهای بدیع و دلفریبش آنرا دوست داشتنی، خیال انگیز و پرشور ساخته است. این مجموعه دریچه ایست به سوی….. دیری دیری ریییییینگ : داااااستانِ زندگی ی ی ی -تیتراژ سریال هانیکو

شما یادتون نمیاد: یک تکه ابر بودیم، بر سینه ی آسمان، یک ابر خسته ی سرد، یک ابر پر ز باران

شما یادتون نمیاد، چیپس استقلال رو از همونایی که تو یه نایلون شفاف دراز بود و بالاش هم یه مقوا منگنه شده بود، چقدرم شور بود ولی خیلی حال میداد

شما یادتون نمیاد، با آب و مایع ظرفشویی کف درست میکردیم، تو لوله خالی خودکار بیک فوت میکردیم تا حباب درست بشه

شما یادتون نمیاد، هر روز صبح که پا میشدیم بریم مدرسه ساعت ۶:۴۰ تا ۷ صبح، رادیو برنامه “بچه های انقلاب” رو پخش میکرد و ما همزمان باهاش صبحانه میخوردیم

شما یادتون نمیاد: به نام الله پاسدار حرمت خون شهدا، شهدایی که با خون خود درخت اسلام را آبیاری کردند. این مقدمه همه انشاهامون بود

شما یادتون نمیاد، توی خاله بازی یه نوع کیک درست میکردیم به اینصورت که بیسکوییت رو توی کاسه خورد میکردیم و روش آب میریختیم، اییییی الان فکرشو میکنم خیلی مزخرف بود چه جوری میخوردیم ما )))

شما یادتون نمیاد: انگشتر فیروزه، خدا کنه بسوزه !

شما یادتون نمیاد، اون موقعها یکی میومد خونه مون و ما خونه نبودیم، رو در مینوشتن: آمدیم منزل، تشریف نداشتید!!

شما یادتون نمیاد، بچه که بودیم به آهنگها و شعرها گوش میدادیم و بعضی ها رو اشتباهی میشنیدیم و نمی فهمیدیم منظورش چیه، بعد همونطوری غلط غولوط حفظ میکردیم

شما یادتون نمیاد، خانواده آقای هاشمی رو که میخواستن از نیشابور برن کازرون، تو کتاب تعلیمات اجتماعی

شما یادتون نمیاد: دختره اینجا نشسته گریه می کنه زاری میکنه از برای من یکی رو بزن!! یه نفر هم مینشست اون وسط توی دایره، الکی صدای گریه کردن درمیآورد

شما یادتون نمیاد، با مدادتراش و آب پوست پرتقال، تارعنکبوت درست می کردیم

شما یادتون نمیاد، تابستونا که هوا خیلی گرم بود، ظهرا میرفتیم با گوله های آسفالت تو خیابون بازی میکردیم!! بعضی وقتا هم اونها رو میکندیم میچسبوندیم رو زنگ خونه ها و فرار میکردیم

شما یادتون نمیاد، وقتی دبستانی بودیم قلکهای پلاستیکی سبز بدرنگ یا نارنجی به شکل تانک یا نارنجک بهمون می دادند تا پر از پولهای خرد دو زاری پنج زاری و یک تومنی دوتومنی بکنیم که برای کمک به رزمندگان جبهه ها بفرستند

شما یادتون نمیاد، همسایه ها تو حیاط جمع می شدن رب گوجه می پختن. بوی گوجه فرنگی پخته شده اشتهابرانگیز بود، اما وقتی می چشیدیم خوشمون نمیومد، مزه گوجه گندیده میداد

شما یادتون نمیاد، تو کلاس وقتی درس تموم میشد و وقت اضافه میآوردیم، تا زنگ بخوره این بازی رو میکردیم که یکی از کلاس میرفت بیرون، بعد بچه های تو کلاس یک چیزی رو انتخاب میکردند، اونکه وارد میشد، هرچقدر که به اون چیز نزدیک تر میشد، محکمتر رو میز میکوبیدیم

شما یادتون نمیاد، دبستان که بودیم، هر چی میپرسیدن و میموندیم توش، میگفتیم ما تا سر اینجا خوندیم :دی

شما یادتون نمیاد، خانم *************** ای (مجری برنامه کودک شبکه یک رو) با اون صورت صاف و صدای شمرده شمرده ش

شما یادتون نمیاد: سه بار پشت سر هم بگو: گاز دوغ دار، دوغ گازدار!! یا چایی داغه، دایی چاقه

شما یادتون نمیاد، صفحه های خوشنویسی تو کتاب فارسی سال سوم رو

شما یادتون نمیاد، قبل از برنامه کودک که ساعت پنج بعدازظهر شروع میشد، اول بیست دقیقه عکس یک گل رز بود با آهنگ باخ،،، بعد اسامی گمشدگان بود با عکساشون.. که وحشتی توی دلمون مینداخت که این بچها چه بلایی سرشون اومده؟؟ آخر برنامه هم نقاشیهای فرستاده شده بود که همّش رنگپریده بود و معلوم نبود چی کشیدند.
تازه نقاشیها رو یک نفر با دست میگرفت جلوی دوربین، دستش هم هی میلرزید!!
آخرش هم: تهران ولیعصر خیابان جام جم ساختمان تولید طبقه دوم، گروه کودک و نوجوان

شما یادتون نمیاد، یه برنامه بود به اسم بچه هااااا مواظبببببب باشییییییددددد (مثلا صداش قرار بود طنین وحشتناکی داشته باشه! بعد همیشه یه بلاهایی که سر بچه ها اومده بود رو نشون میداد، من هنوز وحشت چرخ گوشت تو دلمه. یه گوله ی آتیش کارتونی هم بود که هی این طرف اون طرف میپرید و میگفت:
آتیش آتیشم، آتیش آتیشم، اینجا رو آتیششش میزنم، اونجا رو آتیششش میزنم، همه جا رو آتیششش میزنم

شما یادتون نمیاد، قرآن خوندن و شعار هفته (ته کتاب قرآن) سر صف نوبتی بود برای هر کلاس، بعد هر کس میومد سر صف مثلا میخواست با صوت بخونه میگفت: بییییسمیلّـــَهی یُررررحمـــَنی یُرررررحییییییم

شما یادتون نمیاد، اون موقعی که شلوار مکانیک مد شده بود و همه پسرا میپوشیدن

شما یادتون نمیاد: بااااااا اجازه ی صابخونه (سر اکبر عبدی از دیوار میومد بالا)

شما یادتون نمیاد: تو دبستان سر کلاس وقتی گچ تموم میشد، خدا خدا میکردیم معلم به ما بگه بریم از دفتر گچ بیاریم
همیشه هم گچ های رنگی زیر دست معلم زود میشکست، بعدم صدای ناهنجار کشیده شدن ناخن روی تخته سیاه

شما یادتون نمیاد، یکی از بازی محبوب بچگیمون کارت جمع کردن بود، با عکس و اسم و مشخصات ماشین یا موتور یا فوتبالیستها، یا ضرب المثل یا چیستان …

شما یادتون نمیاد، قدیما تلویزیون که کنترل نداشت، یکی مجبور بود پایین تلویزیون بخوابه با پاش کانالها رو عوض کنه

شما یادتون نمیاد: گل گل گل اومد کدوم گل؟ همون که رنگارنگاره برای شاپرکها یه خونه قشنگه. کدوم کدوم شاپرک؟؟ همون که روی بالش خالهای سرخ و زرده، با بالهای قشنگش میره و برمیگرده، میره و برمیگرده.. شاپرک خسته میشه… بالهاشو زود میبنده… روی گلها میشینه… شعر میخونه، میخنده

شما یادتون نمیاد، اون مسلسل های پلاستیکی سیاه رو که وقتی ماشه اش رو میکشیدی ترررررررررررررترررررررررر ررر صدا میداد

شما یادتون نمیاد، خط فاصله هایی که بین کلمه هامون میذاشتیم یا با مداد قرمز بود یا وقتی خیلی میخواستیم خاص باشه ستاره می کشیدیم :دی

شما یادتون نمیاد: من کارم، مــــــــــَن کارم. بازو و نیرو دارم، هر چیزی رو میسازم، از تنبلی بیزارم، از تنبلی بیزارم. بعد اون یکی میگفت: اسم من، اندیشه ه ه ه ه ه، به کار میگم همیشه، بی کار و بی اندیشه، چیزی درست نمیشه، چیزی درست نمیشه

شما یادتون نمیاد .... شما یادتون نمیاد ......